Yazmadığım o uzun süre içinde,
Yazacak o kadar çok şey birikti ki;

Yazarak atmak mümkün değil içimden...
Anca bir damla gözyaşı yere düşen,
anlatır mı bilmemki o da?
İçi karışık,
Yarısı mutluluk ,
Yere düştüğünde etrafa dağılan damlacıklar kadar...
Yarısı hüzün,
Çarptığında bıraktığı iz kadar yerde...

Olmayan bir diğer yarısı kadar umut da var ,
Ne fayda...

Saçmasapan kelimeler ,
Yanlış kurulmuş cümleler,
Dönecek bana yine o acı sanki.
Zararı yine kendime.
Yazmak rahatlamak sadece.
Başka birşey değil...
Anlamsız.
İçine atmakdan farksız.