İlk korku, ilk hastalık,ilk deprem, ilk aşk, ilk sakatlık falan filan...
Bir rollercoaster ile minik ve eğlenceli! bir yolculuğa çıktığınızda, ilk turdaki korkuyu daha sonraki turlarda yaşayamassınız. Yada ilk heyecanı diyelim.
Bazı insanlar düşünürler:
"Hasta olsam da gitmesem bugün işe, eve , okula, gezmeye"
Ancak sürekli hastalanan bi insan için hastalanmanın keyfi, kaytaracak bi yanı olmadığı bilinir ama hasta olmaktan da korkmaz .Çünkü herzaman hasta oluyodur ve bundan sonra da olacaktır.
Tamamen bilinçsiz ve habersiz bi anımızda yakalandığımız tehlike bizi telaşlandırmaya yeter. Ama tecrübe edindikçe üstesinden gelmeye başlarız bu gibi şeylerin.
Ama aşk öyle değil. İlkindeki heyecanı koruyabilirsen eğer, her defasında kaybetmeden yaşayabiliyorsun.
Yok yok vazgeçtim. İlki de aynı ikincisi de sonuncusu da.
"Aşk biter, yenisi gelir eskisinden beter"
denildiği gibi.
Bide zamansız geleni vardır. İstersin istersin olmaz. İstemediğin anda , artık birşey hissetmediğini kendine zor da olsa kabullendirdiğin anda ,karşındakinin sana yüz vereceği tutar.
O zamana kadar yaptığın tüm maymunluklar film şeridi gibi gözünün önüne gelir.
Bazılarından utanırsın, bazılarına güler geçersin...
Sonunda anlarsın gerçeği, bundan sonra olmaz artık çünkü vazgeçmişsindir bi kere.
Küstürmüş karşındaki seni.
"Eskiden ne kadar istersen iste , olmaz artık..." dersin kendi kendine.
Bu durumun bir kaç kez tekrarlanması durumunda bağışıklık kazanırsın. Bedeninde ya da zihninde hiç birşey değişmez. Umursamazsın bile.
Asıl can alıcı olan,
Bir önceki gününün bir sonrakinden farklı olmayacağıdır.
En azından kendin için.
Bide üzerinden çok çok uzun zamanlar geçtiyse eğer,
Hatırlanmaya bile değmez artık.
Düşünmeye değmez.
Bu aralar kafama taktığım şeylerden olsa gerek.
Uzun yıllar sonra korktuğum başıma geldi yine.
Tam üzerimdeki tembelliği attım spora başladım derken,
eski günlere yaklaşmak bi kenara dursun yanından geçmeye heveslenirken
Yine aynı bağ grubunda kopma kırığı ve yırtık.
Bu kadar basit herşey. Yıllar önceki yaptığım ters! harekete benzer hareket.
Ufak bir parçada olsa kopan can yakıyo. Ama psikolojik olarak bunu da yenmişim demekki hissetmiyorum. Ama kafamda bi köşede duruyor.
ADDUCTOR LONGUS (cut) ile gösterilen ve kemiğe tutunan tendon ve lif bağları grubundan küçük bir yırtık ve kopuk kemiğim var artık.
Vatana millete ve benim şom ağzıma hayırlı olsun.
Bu allahın belası Supernatural da daha inmedi hala kaç gündür. Birer bölüm atlayarak download olayı hem uyku düzenimi eski haline getirdi (dizi olunca elimde, tüm gece seyredip uykusuz kaldığımdan izlemediğimde eski düzene dönüş yapıyorum),hem de evde otururken, hele ki sınavlar bittikden sonra sıkıntıya sürüklüyor iyice.
Lost u da izledik bugün nihayet. Rapidshare'in happy hours active now olayına minnettarız.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
En sevindiğim şeylerden biri ise artıkk gerçekten profesyonel bir Guitar effects processor sahibiyim. Ama aynı zamanda artık çok sorun sahibiyim bu aletle beraber. Bir ton bulmak tam 20-25 dakika alıyor. Ama değimiyor da değil.Boş bulduğum zaman ortamı hemen kayıtlara başlıycam yeniden. Derslerden kalmazsak iyidir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder